Wimax
Technologia Wimax (Worldwide Interoperability for Microwave Access) - technologia zapewniająca bezprzewodowy dostęp do Internetu korzystając z łącza radiowego. Technologia ta opiera się na 2 standardach: IEEE 802.16 i ETSI HiperaMAN, które gwarantują współpracę między urządzeniami różnych producentów.
Szybkość łączy tej technologii szacowana jest na około 75 Mb/s, a to oznacza że może konkurować z przewodowym Internetem. Niestety przy aktualnej infrastrukturze oraz dostępnym urządzeniom średnia szybkość łączy przy wykorzystaniu tej technologii wynosi maksymalnie 2 Mb/s. Tak mizerna przepustowość to efekt kilku czynników. Aby móc uzyskać najlepszą przepustowość odległość między nadajnikiem a odbiornikiem nie powinna przekraczać 10 km. Realnie patrząc, poprzez niewielką sieć nadajników rezultat ten jest nieosiągalny. Jednak maksymalna odległość między nadajnikiem a anteną odbiorczą zapewniającą niezawodne działanie wynosi około 50 kilometrów. Jednakże w rzeczywistości odległość ta jest dużo mniejsza, a wszystko przez przeszkody będące na linii sygnału od stacji nadawczej do anteny odbiorczej. Wszelki budynek, drzewo, góra znajdująca się pomiędzy nadajnikiem a stacją odbiorczą zakłóca sygnał i w związku z tym pogarsza usługę.
Technologia Wimax jest wykorzystywana zazwyczaj tam, gdzie nie ma łączy do Internetu przy użyciu łączy przewodowych. Może być tak że wykorzystana do tworzenia MAN - miejskich sieci komputerowych.