POWIERZCHNIE BĘDĄCE POD DZIAŁANIEM WODY TARASY I BALKONY
Do powierzchni narażonych na ciągłe lub częste działanie wody możemy zakwalifikować:
1. Niecki basenów kąpielowych i fontanny
2. Plaże basenów kąpielowych
3. Strefy mokre zapleczy sanitarnych: natryski, łazienki, WC, przebieralnie, szatnie
4. Zbiorniki wody pitnej
5. Oczyszczalnie i zbiorniki ścieków
6. Tarasy i balkony
Kluczową sprawą
przy wykonywaniu robót na tarasie lub balkonie są sprawy związane ze spadkami, dylatacjami i planem rozłożenia fliz. zgrane przed wykonaniem jastrychu dociskowego tak, aby odstęp między dylatacjami był dopasowany do wymiaru fliz dla zminimalizowania ich cięcia oraz był rozsądnie związany ze spadkami. Gdy spadki schodzą się do odpływów znajdujących się w wewnętrznych powierzchniach tarasu, istnieje konieczność stworzenia dylatacji na liniach przełomu spadków. Spadki powinny mieć ok. 2 % i być zrobione pod warstwą ocieplającą, wykonaną np. z twardego styropianu. Wówczas jastrych dociskowy, będący na warstwie ocieplającej ma jednakową grubość.
Dylatacje w warstwie dociskowej powinny znajdować się w odstępach od 2 do 5 m w zależności od usytuowania tarasu w relacji do stron świata i koloru okładziny a szerokość szczeliny dylatacyjnej powinna wynosić min. 1 cm. Gdy w warstwie dociskowej nie ma dylatacji to należy je wykonać przed naniesieniem zaprawy uszczelniającej, np. za pomocą szlifierki kątowej, nacinając powierzchnię na głębokość 2 cm. Na dylatacji przyklejamy za pomocą zaprawy uszczelniającej taśmy uszczelniające.
Umieszczamy zaprawę uszczelniającą na całą powierzchnię tarasu. Po jej zastygnięciu nakładamy kolejne warstwy uszczelnienia tak, żeby ich łączna grubość była zgodna z zasadami producenta specjalistycznej chemii budowlanej.
Mocowanie fliz robimy metodą gwarantującą pełne przyleganie kleju do spodu fliz. Zalecane jest stosowanie elastycznych, półpłynnych zapraw klejowych, albo zaprawy wysoko elastyczne.
Przerwy między płytkowe fugujemy elastyczną zaprawą fugową.
Fugi dylatacyjne robimy przenosząc dylatacje z jastrychu i na zetknięciach ściana podłoga. W szczelinę wpychamy sznur dylatacyjny i wypełniamy spoiną silikonową, pamiętając o takiej samej szerokości szczeliny dylatacyjnej jak w warstwie dociskowej tzn. min. 1 cm.
W przypadku konieczności mocowania balustrad przeszywających powierzchnię tarasu stosujemy epoksydową zaprawę uszczelniającą.
Bez wyjątku każdy przypadek wymaga specjalnej technologii robót i specjalnych materiałów na ich wykonanie.
Przedstawiamy w sposób ogólny uszczelnienie tarasów i balkonów.
Wypada pamiętać o kilku normach, których nieprzestrzeganie może skutkować niszczeniem struktur budowlanych, przeciekami, odpadaniem fliz i niemałymi kosztami przyszłych napraw.
UWAGA: Stale należy prześledzić technologię prac w kartach technicznych używanych materiałów specjalistycznej chemii budowlanej.