Oparzenia - ocena i klasyfikacja
Ciągle wzrasta liczba urazów oparzeniowych z powodu zwiększającej się ilości czynników termicznych, chemicznych i elektrycznych w środowisku. Uraz oparzeniowy doprowadza do zaburzeń wielu czynności fizjologicznych. Skutki oparzeń uzależnione są od wielkości oparzenia i mogą powodować odczyny miejscowe oraz ogólne. Ze względu na odczyn ogólny organizmu mówi się o chorobie oparzeniowej. Leczenie uzależnione jest od rozległości oparzeń obejmuje leczenie szpitalne, ambulatoryjne oraz dietę bogatą przede wszystkim w elektrolity.
Ocena rozległości oparzenia u osób dorosłych
reguła dziewiątek Wallace – całkowita powierzchnia ciała stanowi 100 %, a każdy obszar anatomiczny wynosi 9% lub wielokrotność głowa, kończyny górne po 9%, przód i tył tułowia po 18%, kończyny dolne po 18%, okolica krocza 1%
reguła dłoni – dłoń osoby poszkodowanej stanowi 1% powierzchni ciała.
Ocena głębokości oparzenia
I stopień – nie obejmuje pełnej grubości skóry, oparzony jest tylko naskórek. Cechą charakterystyczną jest ból, rumień. Gojenie następuje w przeciągu 5-10 dni i nie pozostawia śladu
II stopień – sięga do warstwy korowej skóry. Na powierzchni znajduje się pęcherz, występuje silny ból może dojść do omdlenia i utraty przytomności. Regeneracja jest możliwa dzięki pozostałym gruczołom łojowym i mieszkom włosowym. Gojenie następuje w przeciągu 15-30 dni, może pozostać przebarwienie
III stopień – obejmuje pełną grubość skóry. Powierzchnia jest sucha o brązowym, białawym lub czarnym zabarwieniu, twarda przy dotyku. Ból nie jest charakterystyczny ze względu na zniszczenie receptorów bólowych. W wyniku procesu gojenia pozostają blizny.
IV stopień – obejmuje tkanki głębokie, dochodzi do kości i mięśni. W procesie gojenia pozostają znaczne ubytki. Ze względu na głębokie oparzenia tkanek czasem potrzebne są amputacje. Dolegliwości bólowe są słabe.
