Henryk Sienkiewicz urodził się 5 maja 1846 roku w, Woli Okrzejskiej na Podlasiu. W 1866 roku rozpoczął studia na wydziale filologicznym Szkoły Głównej.
W wieku 30 lat wyjechał do Ameryki jako korespondent „Gazety Polskiej”, skąd wysyłał Listy z podróży do Ameryki. Zwiedził Europę Zachodnią, Egipt, Zanzibar i dzisiejszą Tanzanię.
Sławę przyniosły mu powieści historyczne, przede wszystkim Trylogia, drukowana w odcinkach na łamach „Słowa” od 1883 roku (w 1884 r. – wydanie książkowe Ogniem i mieczem, w 1886 r. – Potopu, w 1888 r. – Pana Wołodyjowskiego), Krzyżacy, no i Quo vadis, za którą to powieść otrzymał w 1905 roku literacką Nagrodę Nobla jako pierwszy z Polaków. Po dwudziestu pięciu latach pracy stał się najgłośniejszym pisarzem polskim, czego wyrazem był obchodzony w 1900 roku jego jubileusz i ofiarowanie mu przez naród mająteczku w Oblęgorku koło Kielc.
Największe jego dzieło to Trylogia.
Jedną z największych wartości Trylogii jest język – prosty i klarowny. Widzimy bogactwo epitetów, komizm i tragizm. Na uwagę zasługują sceny batalistyczne, w których często bohaterowie mają cechy nadludzkie. Przygoda wojenna oraz sceny o wysokim napięciu dramatycznym tworzą klimat podkreślony przez sceny pojedynków, podchodów, porwania, ucieczki, pogonie.
Akcja Ogniem i mieczem toczy się w czasie powstania Chmielnickiego, w okresie od 1647 do1654 roku. Sienkiewicz pokazuje takie wydarzenia historyczne, jak polskie klęski pod Korsuniem, Żółtymi Wodami i Piławcami, upadek Baru i obronę Zbaraża, elekcję Jana Kazimierza i ugodę zborowską, a także zwycięstwo polskie pod Beresteczkiem. U współczesnych Sienkiewiczowi książka wzbudziła wiele kontrowersji. Bolesław Prus krytykował na przykład odstępstwa od prawdy historycznej i zlekceważenie społecznego tła powstania kozackiego. Ale przecież Sienkiewicz nie pisał podręcznika do historii.
Potop ma za tło okres wojen szwedzkich 1655–1657. Akcja Pana Wołodyjowskiego toczy się w latach 1668–1672, podczas wojen z Turcją.
Sienkiewicz stworzył dzieło wspaniale, urzekające od przeszło wieku. Tworzone ku pokrzepieniu serc, adresowane do czytelników udręczonych niewolą i przygnębionych klęskami kolejnych powstań. A właśnie tak do swoich rodaków w trudnych chwilach pisywali najwięksi pisarze. Może mowa jest srebrem, lecz jest złotem są książki Sienkiewicza.
